Meditatieve teksten
Piet van Veldhuizen
|
Alles wat God aan ons te zeggen heeft heeft Hij in onze handen neergelegd: een weerloos kind - geen bulderende stem die zegt “je moet”, “je mag niet”of “ik zal je”, maar kinderogen die om aandacht vragen, om liefde, koestering en spel.
Dat is hoe Hij de wereld redden wil: niet met een harde hand, met grote stappen, niet door ons ongenadig aan te pakken, maar door ons nieuwe tederheid te leren.
Alles wat God aan ons te zeggen heeft heeft Hij in onze handen neergelegd: een weerloos kind. |
|
een lichtpunt zich verliezend in het duister wie het niet nodig heeft heeft niets gezien
maar jij je staart ernaar tot het je blikveld vult en meedanst in je hart
zo klein het is het is zo groot het is HIJZELF die in ons midden woont |
|
Kerstfeest - God legt zijn vrede in ons leven, zijn liefde, stralend lichtpunt in ons midden, niet dat opeens alles is opgelost en alle pijn voorbij,
maar als een kind dat bij je komt logeren, zo helpt Hij je de lange winter door totdat het zomer wordt |
|
Nieuw leven ontluikt, het is lente, en stralende engelen roepen dat de Heer is opgestaan, de macht van de dood gebroken.
Daar sta je dan met je getekende leven, met de last van zoveel herinnering - het juicht om je heen maar nog niet in je hart, en toch wordt het lied op je lippen gelegd,
neuriënd ga je, schoorvoetend op weg in het nieuwe licht van een nieuwe dag. |
|
Soms is je bestaan een doodlopend straatje, een nauwe spelonk. Aan weerszijden veel te dichtbij de muren van wat er gebeurd is. Je kunt niet terug en niet verder.
Totdat een engel van ergens daarbuiten vlak vóór je een zware steen wegrolt. Zonlicht valt binnen, de ruimte wordt wijder, en naast je wordt Jezus wakker. “Doe zoals ik”, zegt hij, “leg de doodswindsels af, ga het licht tegemoet.”
Rustig komt hij overeind nodigt je mee naar buiten en samen loop je een nieuwe wereld binnen. |
|
Voor een gezegend Paasfeest is er eerst een stille week - goede vrijdag, stille zaterdag.
Je ziet heel je leven onder ogen, je zet je pijn en moeite op een rij, je noemt de schuld bij de naam, die van jou en die van anderen, je geeft toe hoe kwaad je bent of hoe teleurgesteld, je bedenkt hoeveel verlies of onrecht je geleden hebt. je erkent hoe wankel je geloof is..
Voor een gezegend Paasfeest is er eerst een nacht waarin je al je zekerheden loslaat reddeloos overgeleverd aan God |
|
Zoals klein hoefblad onder paden sluimert maar in het voorjaar door het asfalt barst en in de scheuren groeit om stralend geel te bloeien, zo is Gods kracht in ons -
Taai als het asfalt ons bestaan donker en zwaar onder een dichte hemel, maar onder ons is God: van binnenuit, dikwijls door onze zwakke plekken heen laat Hij in onze dood nieuw leven bloeien |
|
(tekst voor een vastenmaaltijd) De vastentijd en lekker eten dat lijkt niet bij elkaar te passen en toch het een bestaat niet zonder het ander.
Wie goede wijn wil proeven moet zijn mond met water spoelen en wie nooit honger heeft die proeft de rijkdom niet van wat hij eet.
De kruisweg van Christus de lijdensweg van de wereld hoe rijm je dat ooit met ons hier aan tafel genoeglijk genietend en toch -
wie ontvankelijk is voor het één is het ook voor het ander, alleen wie lijden kan, kan ook genieten en wie zich afsluit voor de pijn raakt ook gesloten voor de vreugde
en onze maaltijd is gedeelde vreugde waarbij ook plaats is voor gedeelde smart want het een bestaat niet zonder het ander. |